Door Robert Daniels
Excuses waren er voorafgaand aan het zaterdagavondduel bij directe concurrent Mierlo-Hout voldoende te vinden. Maar liefst zes (potentiële) basisspelers waren afwezig, waardoor trainer Jason Tjien-Fooh voor een schier onmogelijke opgave stond: allereerst moest hij genoeg puzzelstukjes vinden, om ze daarna ook nog eens sluitend in elkaar te passen.
Baronie mist al weken aanvoerder en organisator centraal achterin David Vermeulen door een liesblessure. Daar kwamen in de afgelopen week Lars de Roos en Omar Baddaje bij, ook met lieskwetsuren. Uiteindelijk startte laatstgenoemde wel, maar met alle risico’s van dien, omdat de linkspoot zichtbaar verre van honderd procent fit was. Baddaje zou overigens wel zijn mannetje staan, ondanks het fysieke ongerief.
Pure pech, die blessures, in een fase dat Baronie echt iedereen nodig heeft om te overleven in de Vierde Divisie. Geen pech, maar links- of rechtsom een pure mentaliteitskwestie, is dat vier spelers absent waren vanwege vakanties of andere privé-uitjes. Ondanks duidelijke afspraken dat er lopende het seizoen geen weekendjes weg of vakanties zouden worden geboekt, is dit blijkbaar in bepaalde gevallen aan dovenmansoren gericht geweest. Baronie onwaardig.
Wanneer je dan aan de start staat, al het bovenstaande in acht nemend, verwacht je als trouwe supporter in ieder geval dat het elftal dat er staat alles bij elkaar raapt op het gebied van strijdlust en dadendrang. Dat er vanaf de eerste minuut gevochten wordt met het mes tussen de tanden, men zich bewust is van waar de club zich bevindt op de ranglijst. Maar ook dat was nauwelijks te bespeuren op deze zonnige zaterdagavond in Oost-Brabant. Een wedstrijd die dus ook nog eens op zaterdagavond gespeeld werd op verzoek van de Baronieselectie, omdat er op zondag rondom Koningsdag hier en daar wat festivals op het programma stonden. Baronie onwaardig.
Baronie had vanaf de eerste minuut eigenlijk al niets in te brengen en kwam in de tweede minuut al goed weg toen de volledig vrijstaande Lars Giesen de bal over het doel van Angelo Mathilda kopte. Kort daarna had Baronie zo maar op een onverklaarbare wijze op voorsprong kunnen komen. Chahir Eugenia gaf een prima steekbal op Jonathan van Eerd, die de keeper omspeelde, maar daarna het overzicht miste.
Na zes minuten leek Baronie niets bespaard te blijven. Bram Umar, pas sinds enkele weken min of meer wedstrijdfit na een ellenlange knieblessure, zat op het kunstgras en greep naar zijn hamstrings. Zijn vervanger, Lesley Azun, zeeg vijftien minuten na zijn invalbeurt neer. Hij zou het tot aan de rust min of meer volhouden en vervangen worden door Marwan El Moridi. In die eerste helft kreeg Justin Kwee ook nog geel en hij is geschorst voor Unitas-uit, weer een do or die-duel.
Ondertussen was Mierlo-Hout na een kwartier op 1-0 gekomen via Jip de Jong na lankmoedig verdedigen van de Baronie-defensie. Maar na die treffer leek Baronie zowaar wat grip op de wedstrijd te krijgen, zonder overigens tot echte kansen te komen. Vijf minuten voor het rustsignaal maakte Mierlo-Hout echter een einde aan de illusies van Baronie, door kort achter elkaar de 2-0 en 3-0 binnen te werken. Voorafgaand aan de 2-0 leek het onmogelijk dat een scrimmage op de achterlijn in het voordeel van Mierlo-Hout beslecht zou worden, omdat een viertal Baronnen tezamen toch wel in staat zouden moeten zijn een enkele Mierlo-Hout-speler de baas te zijn. Helaas, uit die scrimmage volgde toch nog een voorzet die moeiteloos kon worden afgewerkt door Dani Deelen. Bij de 3-0 van weer De Jong ging Mathilda in de fout door de bal recht in de voeten van de tegenstander te spelen. Ruststand 3-0, einde wedstrijd.
Al na drie minuten in de tweede helft werd het nog zuurder. Bij een diepe bal achter de laatste linie aarzelde Mathilda aanvankelijk om daarna toch nog uit zijn doel te komen. Volgens velen speelde hij de bal, maar scheidsrechter De Waard oordeelde anders. De strafschop werd hoog en droog ingeschoten door Thom Meeuwsen voor de 4-0.
Tjien-Fooh wisselde in dat tweede bedrijf volop om wat mensen te sparen voor de cruciale weken die nog komen gaan, wetend dat deze missie kansloos was geworden. Baddaje, Van Eerd en Tamir El Bousaksaki verlieten het veld en werden vervangen door Pelle Polfliet, Junior Puati en Facinet van Gils. Van Gils mocht nog de 4-1 aantekenen, waarna wederom De Jong namens de thuisploeg de eindstand op 5-1 bepaalde, na mistasten van Puati.
Op zondagmiddag volgde nog meer slecht nieuws. Zowel Valkenswaard als Venray pakte de volle winst en gaan over Baronie heen in de rangschikking. Op zaterdag had LRC Leerdam ook al gewonnen, zodat Baronie nog maar een plaatsje en een puntje verwijderd is van het gevreesde nacompetitievoetbal voor lijfsbehoud.
Met nog drie cruciale duels te spelen, is er toch nog iets positiefs te benoemen: Baronie heeft nog steeds alles in eigen hand. Over twee weken volgt het uitduel met Unitas ’30, waarna Baronie LRC Leerdam ontvangt. Baronie eindigt de competitie uit bij AWC, dat nog volop in de strijd is voor nacompetitie voor promotie. Juist in de eerstvolgende twee wedstrijden zullen de Baronnen ballen moeten tonen. Tonen dat ze de urgentie van het moment onderkennen en het waard zijn het Baronieshirt te dragen. Laat het teamuitje volgende week in Groningen daarom ook in het teken staan van teambuilding en het elkaar de waarheid zeggen, zodat het honderdjarig jubileum van de club niet de boeken in zal gaan als degradatiejaar.
